Tworzenie dokumentu hipertekstowego

Do tworzenia hipertekstu nie wystarczą umiejętności w zakresie znajomości narzędzi oraz opracowywanego tematu. Konieczne są także kompetencje w zakresie projektowania, aby ustrzec się przed powstawaniem problemów natury komunikacyjnej. Przede wszystkim należy ustalić węzły oraz określić ścieżki dostępu do treści zawartych w węzłach. Należy także odpowiednio zaprojektować sposób nawigacji, wyszukiwania informacji i optymalizacji działań podejmowanych przez użytkownika.

Najczęściej wymienianymi problemami związanymi z tworzeniem hipertekstowej reprezentacji wiedzy są:

  • zbyt duża liczba wyborów przy minimalnym sterowaniu procesem poznawczym,
  • trudność w przeglądaniu tekstu i jego zrozumieniu - częstym błędem jest gubienie określonej partii tekstu ważnego dla zrozumienia problemu,
  • trudność w dotarciu do danej informacji mimo wiedzy o jej istnieniu w określonej strukturze,
  • konieczność podążania za wiedzą poprzez ścisłe i instruktażowe sterowanie procesem zapoznawania się z treścią.

Trudności te sprawiają, że coraz większe znaczenie w budowie hipertekstu odgrywa personalizacja dokumentu hipertekstowego, która umożliwia dodawanie nowych połączeń i weryfikację ustalonych połączeń według profilu użytkownika. W takich dokumentach twórca nie ustala raz na zawsze wszystkich możliwych połączeń (odsyłaczy), struktura ta kształtuje się sama w trakcie spontanicznie wybieranych linków przez użytkowników. Stosuje się w tym celu różne techniki, w tym z zakresu sztucznej inteligencji, np. sieci neuronowe, systemy mrowiskowe, algorytmy genetyczne oraz sztuczne systemy immunologiczne.

Z chwilą powstania Internetu, koncepcja hipertekstu znalazła zastosowanie w budowie stron internetowych. Obecnie techniki tworzenia dokumentów hipertekstowych rozwijają się przede wszystkim na potrzeby WWW. Nowoczesne technologie społecznościowe, takie jak Wiki umożliwiają wspólną pracę wielu użytkowników przy tworzeniu zawartości stron internetowych, co pozwoliło omawiany aspekt wielowymiarowości hipertekstu rozszerzyć poza sferę odbioru dokumentu (nielinearnego, wygodnego do przyswajania) przez czytelnika – na sferę organizacji współpracy wielu twórców.

Tworzenie hipertekstu wymaga doboru właściwego języka opisu dokumentu.