RDF

RDF (Resource Description Framework) służy do przedstawienia wiedzy na temat zasobów w postaci łatwo przetwarzanej przez komputer. Przez zasób należy rozumieć każdą rzecz, którą można jednoznacznie zidentyfikować za pomocą identyfikatora URI. Możliwe jest opisanie zasobów za pomocą właściwości. Właściwości są także zasobami, co oznacza, że muszą być identyfikowane przez URI.

Podstawowym zadaniem języka RDF jest umożliwienie opisu zasobów w sposób analogiczny do zdań. Każde stwierdzenie w języku RDF zawiera następujące trzy elementy:

  • podmiot (subject) – opisywany w stwierdzeniu zasób,
  • orzeczenie (predicate) – właściwość podmiotu,
  • obiekt (object) – wartość właściwości opisywanej przez orzeczenie.

 Opracowano kilka sposobów reprezentacji RDF:

  • graf,
  • pliki XML (RDF/XML),
  • lista kolejnych trójek.

Grafowa reprezentacja RDF zakłada, że podmiot i dopełnienie są graficznie przedstawiane jako węzły, a orzeczenie jest powiązaniem pomiędzy nimi skierowanym od podmiotu do dopełnienia. Węzły i powiązania są reprezentowane za pomocą URI. Dopełnienie może być także reprezentowane przez literał.


Przykład reprezentacji w formie grafu

Wiedza w RDF jest także przedstawiana w postaci trójek. Stwierdzenie wygląda następująco:

<PODMIOT><ORZECZENIE><OBIEKT>.

Ostatnim stosowanym sposobem wyrażania RDF jest przedstawianie go jako dokumentu XML. Do nazywania elementów RDF mogą być wykorzystywane pojęcia występujące w przestrzeniach nazw XML (obowiązkowo specyfikacja języka RDF - xmlns:rdf=http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#). W reprezentacji tej dokument RDF zawarty jest pomiędzy znacznikami:

<rdf:RDF>

<!--stwierdzenia RDF-->

</rdf:RDF>

Każdemu stwierdzeniu odpowiada znacznik <rdf:Description>, po którym następuje określenie zasobu. Tabela 1 przedstawia niektóre elementy języka RDF wraz z ich znaczeniem.

Tabela 1

Wybrane elementy języka RDF

Element

Znaczenie

rdf:parseType

Atrybut umożliwiający określenie czy wartość predykatu jest zasobem czy literałem

rdf:about

Atrybut umożliwiający określenie URI istniejącego zasobu

rdf:ID

Atrybut umożliwiający określenie nowego zasobu

rdf:value

Atrybut umożliwiający określenie wartości

rdf:type

Atrybut umożliwiający określenie typu

rdf:Bag

Kontener ten zawiera nieuporządkowaną listę zasobów (lub literałów) w której poszczególne elementy mogą się powtarzać.

rdf:Seq

Kontener ten zawiera uporządkowaną listę zasobów (lub literałów) w której poszczególne elementy mogą się powtarzać.

rdf:Alt

Kontener ten zawiera alternatywy dla pewnej wartości. Musi on zawierać przynajmniej jeden element będący wartością domyślną (pierwszy element listy).

Przykład dokumentów RDF:

<?xml version="1.0"?>

<rdf:RDF xmlns:rdf=http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns# xmlns:ue="http://www.ue.katowice.pl">

<rdf:Description rdf:about="http://www.ue.katowice.pl/Inzynieria_Wiedzy">

<ue:uczelnia>Uniwersytet Ekonomiczny w Katowicach</ue:uczelnia>

<ue:wydzial>Wydział Informatyki i Komunikacji</ue:wydzial>

<ue:kampus>Katowice</ue:kampus>

<ue:tryb_studiow>stacjonarne</ue:tryb_studiow>

<ue:rodzaj_studiow>1969</ue:rodzaj_studiow>

<ue:rok_uruchomienia>2009</ue:rok_uruchomienia>

</rdf:Description>

</rdf:RDF>

Powyższy dokument opisuje specjalność inżynieria wiedzy prowadzoną na Uniwersytecie Ekonomicznym w Katowicach. Ponieważ RDF należy do grupy języków XML-owych, w pierwszym wierszy następuje deklaracja typu dokumentów oraz wersji XML. Zawartość dokumentu RDF znajduje się pomiędzy znacznikami <rdf:RDF>. Tutaj następuje też deklaracja przestrzeni nazw. Pierwsza z deklaracji odnosi się to specyfikacji języka. Natomiast druga xmlns:ue oznacza, że znaczniki z ciągiem znaków „ue:” należą do przestrzeni zdefiniowanej w „http://www.ue.katowice.pl”. Pomiędzy znacznikami <rdf:Description> znajduje się opis zasobu identyfikowanego przez atrybut rdf:about. W naszym przypadku jest to inżynieria wiedzy. Na postawie poniższego zapisu można stwierdzić m.in. że zasób „http://www.ue.katowice.pl/Inzynieria_wiedzy” ma własność zwaną wydział, która przyjmuje wartość „Wydział Informatyki i Komunikacji”.

Język RDF znalazł wiele zastosowań. Może być użyty do:

  • opisania własności zakupywanych produktów,
  • opisania dat harmonogramu różnego typu wydarzeń w sieci,
  • przedstawiania informacji na stronach internetowych (meta informacji),
  • utworzenia dokumentu lub jego modyfikacji,
  • opisania zawartości znaczenia obrazów,
  • opisania zawartości systemów wyszukiwawczych,
  • opisania bibliotek cyfrowych.